w Harry Potter Magia była złożoną nauką, której opanowanie wymagało praktyki, umiejętności, a czasem wrodzonego talentu. Fani czarodziejskiego świata widzieli wiele rodzajów magii, od teleportacji po samodzielny lot. Kilka gałęzi magii było tak trudnych do opanowania, że tylko kilku czarownicom i czarodziejom udało się zostać ekspertami w tej dziedzinie.
Czarownice i czarodzieje, którzy potrafili opanować pewne gałęzie magii, byli jednymi z najsilniejszych postaci w serii. Spośród wszystkich magicznych zdolności, których należało się nauczyć, było kilka, które wydawały się niemożliwe do zdobycia nawet dla najbardziej oddanych i zdolnych uczniów.
8 Teleportacja bez odpowiedniej instrukcji może zakończyć się katastrofą
Jedna z najczęstszych form transport w magicznym świecie , Aportacja polega na teleportowaniu się z jednego miejsca do drugiego. Chociaż była to przydatna umiejętność, nie była tak łatwa, jak się wydawało. Aportowanie się bez odpowiedniego treningu i koncentracji może zakończyć się katastrofalnymi obrażeniami, jeśli czarodziej lub wiedźma zostawi za sobą części własnego ciała. W zależności od części ciała może to nawet doprowadzić do śmierci.
Ministerstwo Magii zorganizowało dwunastotygodniowy kurs w Hogwarcie dla uczniów, którzy zbliżali się do siedemnastego roku życia i mieli starać się o licencję na teleportację. Odbywało się w Wielkiej Sali i kosztowało dwanaście galeonów na ucznia.
7 Czarodzieje i czarownice musieli być wyszkoleni w eliksirach i transmutacji, aby stać się animagiem
Każda wiedźma lub czarodziej, która chciałaby zostać animagiem, musiałaby być wystarczająco biegła w eliksirach i transmutacji, aby ukończyć proces. Po pierwsze, musieli trzymać w ustach liść mandragory przez cały miesiąc i codziennie recytować konkretną inkantację. Jeśli im się powiedzie, użyją liścia do przygotowania eliksiru animaga, który będą musieli wypić podczas burzy z piorunami.
Ponieważ przygotowania mogły się nie udać, tylko kilka czarownic i czarodziejów osiągnęło tę magiczną zdolność w ciągu ostatnich kilkuset lat. Przez Harry Potter Fani zobaczyli kilka animagów, ponieważ profesor McGonagall była kotem, Syriusz Black był psem, a James Potter był jeleniem.
6 Wykonywanie legilimencji i oklumencji Wymagana intensywna koncentracja
Legilimencja była magiczną sztuką odkrywania i wpływania na głębiny czyjegoś umysłu, w tym na jego myśli, wspomnienia i uczucia. Wymagało to tak wysokiego poziomu koncentracji, że tylko kilku użytkowników magii mogło to wykonać z pozytywnym skutkiem. Jednak ci, którzy potrafili opanować magiczną zdolność, posiadali ogromną władzę nad umysłami, które zinfiltrowali.
Z drugiej strony praktykowanie oklumencji zapobiegało włamywaniu się innym do czyjegoś umysłu. Zarówno Voldemort, jak i Dumbledore był bardzo biegłymi legilimenami i oklumenami i mogli chronić się przed atakami umysłu.
5 Proces tworzenia nowych zaklęć był stosunkowo nieznany i może być śmiertelny
Tylko niesamowicie potężni czarodzieje i czarownice z rozległą wiedzą na temat magii byli w stanie tworzyć własne zaklęcia. Metoda nigdy nie została wyjaśniona w Harry Potter serii, ale najprawdopodobniej polegało to na połączeniu zaklęcia z określonym ruchem różdżki. Było też na tyle niebezpieczne, że mogło mieć fatalne konsekwencje.
Pod pseudonimem Książę Półkrwi, Snape stworzył kilka popularnych zaklęć, które zapisał w swojej książce o Eliksirach. Obejmuje to poręczny urok Muffliato i śmiertelna klątwa Sectumsempra . Dodatkowo Tom Riddle stworzył zaklęcie niewspieranego lotu, a Dumbledore stworzył zaklęcie, które pozwalało czarodziejom komunikować się za pomocą zaklęć Patronusa, które były używane podczas Drugiej Wojny Czarodziejów.
4 Rzucanie magii bezróżdżkowej było możliwe, ale wymagało dużo praktyki
Podczas gdy większość użytkowników magii używała różdżki aby regulować i ukierunkowywać ich magię, rzucanie zaklęć bez niego było możliwe, ale bardzo trudne. Opanowanie magii bezróżdżkowej wymagało ogromnej ilości praktyki i mocy, a niektóre czarownice i czarodzieje lepiej znali tę umiejętność niż inni. Szczególnie utalentowani w tej dziedzinie byli afrykańscy czarownicy, ponieważ różdżka była wynalazkiem europejskim, który pojawił się znacznie później na kontynencie.
Magiczne dzieci były również podatne na przypadkowe wykonywanie magii bezróżdżkowej, zwłaszcza przed otrzymaniem odpowiednich instrukcji. W Kamień Filozoficzny , na przykład, Harry przypadkowo zniknął szkło w obudowie węża bez użycia różdżki.
3 Niewspierany lot był tak rzadki, że w serialu opanowały go tylko dwie osoby
Jeden z najpopularniejszych środków transportu w Czarodziejskim Świecie, latanie było zwykle wykonywane za pomocą mioteł, dywanów lub okazjonalnie zaklętego samochodu. W Insygnia Śmierci , jednak Voldemort zaszokował wszystkich podczas Bitwy Siedmiu Potterów, kiedy wydawał się latać samodzielnie.
Niewspierany lot znacznie różnił się od Lewitacji, która pozwalała obiektom i zwierzętom unosić się na kilka stóp w powietrzu przez krótki czas. Później w tej samej książce Snape uciekł z Hogwartu przy użyciu tej samej techniki, której prawdopodobnie nauczył się od samego Voldemorta.
dwa Sztuka nekromancji pozwoliła mrocznym czarodziejom mieć własną zabójczą armię
w Harry Potter W serii magia nie mogła nikogo w pełni wskrzesić, ale Czarna Sztuka Nekromancji mogła wskrzeszać ich fizyczne ciała z martwych w nikczemnych celach. Potężny czarnoksiężnik mógł przekląć kilka ciał naraz i stworzyć armię Inferi, ożywionych zwłok, które działały na rozkaz.
Jeśli nie, czarnoksiężnicy mogli przywołać kilka szkieletów jednym ruchem różdżki. Kamień Zmartwychwstania również pozwalał użytkownikowi przywołać duszę ukochanej osoby w postaci widmowej zjawy, ale nie mógł przywrócić jej życia, jak sugeruje jego nazwa.
1 Osiągnięcie nieśmiertelności było niemożliwe, ale istniały sposoby na uniknięcie przedwczesnej śmierci
Chociaż osiągnięcie nieśmiertelności było praktycznie niemożliwe, czarownice i czarodzieje mieli kilka sposobów na przedłużenie i ochronę swojego życia za pomocą Czarnej Magii i Alchemii. Zarówno Eliksir Życia, magiczna substancja pozyskiwana z Kamień Filozoficzny i horkruksy może opóźnić śmierć. Jednak tworzenie horkruksów było tak żmudne, że tylko dwóch czarodziejów odniosło sukces.
Te dwie metody były również omylne, ponieważ Eliksir Życia nie był w stanie ochronić nikogo przed krzywdą, a horkruksy można było zniszczyć. Jedynym nieśmiertelnym stworzeniem w Czarodziejskim Świecie był Feniks, który nieustannie odradzał się z własnych popiołów.
