Nanook Północy obchodzi w tym roku 100-lecie istnienia. Film wyreżyserowany przez Roberta Flaherty'ego jest pierwszym uznanym dokumentem w historii kina, choć krytycy ukuli ten termin dopiero później. Choć film jest problematyczny, ponieważ reżyser wystawił fragmenty filmu, wciąż przygotował scenę dla filmów dokumentalnych, które pojawiły się jego śladami.
W rzeczywistości były filmy dokumentalne wcześniej Nanook Północy . The krótkie filmy Thomasa Edisona były prawdziwymi wydarzeniami ożywionymi na dużym ekranie. Jednak jeśli chodzi o opowiadanie prawdziwych historii ludzi w formie narracyjnej, Flaherty był innowatorem, reżyserowaniem Nanook Północy (1922), Ocean (1926) i Człowiek z Aran (1934). Wszystko zaczęło się od Nanook , gdzie Flaherty opowiedział historię mężczyzny i jego rodziny w kanadyjskiej Arktyce.
podwójne kłopoty ipa
O czym jest Nanook Północy?
Nanook Północy był filmem dokumentalnym wydanym w 1922 roku o mężczyźnie o imieniu Nanook i jego żonie i rodzinie, którzy przeżyli w kanadyjskiej Arktyce. Widzowie widzą Nanooka zaangażowanego w sytuacje związane z przetrwaniem, które lubią fani reality show Nagi i przestraszony może rozpoznać. Jednak te sytuacje nie były prawdziwe. Nanook używał przestarzałych narzędzi myśliwskich, ponieważ używali ich jego przodkowie. Lód był prawdziwy i zimno było prawdziwe, ale wszystkie polowania były wyreżyserowane. To nie jest prawdziwy dokument według dzisiejszych standardów , ale wielu uważa go za dziadka wszystkich filmów dokumentalnych. Dzieje się tak, ponieważ techniki i środki narracyjne stosowane przez Flaherty'ego stały się powszechne dla dokumentalistów na następne 100 lat.
smoki mlecznobiałe
Jak powstał Nanook z Północy?
Flaherty pierwotnie nie zamierzał Nanook Północy być dokumentem. W specjalnym filmie na DVD z kolekcji Criterion, wdowa po Flaherty powiedziała, że jej mąż chciał, aby film otrzymał dystrybucję komercyjną i chciał, aby był to film narracyjny, aby osiągnąć ten cel. Dlatego w przeciwieństwie do wielu filmów dokumentalnych, które pojawiły się później, Flaherty w ogóle nie jest częścią tej historii.
W swojej książce Dokument: Historia filmu non-fiction Erik Barnouw ujawnił, że Flaherty zaczął kręcić swój film w 1914 roku, skupiając się na życiu Eskimosów w Kanadzie. Poczuł, że jego film wygląda jak relacja z podróży i wprowadził zmiany. Zamiast tego opowiedział historię mężczyzny i jego rodziny oraz pokazał, jak żyli swoim życiem. Jednak nie rozstawił swoich kamer i nie pokazał im, jak żyją normalnie. Zamiast tego Flaherty wysłał człowieka, zwanego Nanook, na inscenizowane przygody. Chciał pokazać mu polowanie na morsa, mimo że metoda, której użyli, skończyła się, gdy przybyli odkrywcy. Powiedział mu nawet, żeby nie zabijał morsa, jeśli przeszkadza to w kręceniu filmu, a to są instrukcje, które udzielił, aby zrobić Nanook Północy bardziej zabawne, nawet jeśli czyniło to mniej realistycznym.
Jedną z najbardziej znanych scen z filmu był Nanook budujący igloo. Jednak igloo nie było wystarczająco duże, więc Flaherty zbudował większe, aby wyglądało lepiej na filmie. Zajęło to dwie dekady eksploracji Flaherty'ego w Kanadzie i prawie 10 lat kręcenia, ale w końcu skończył film do wydania w 1922 roku. Nie była to jednak łatwa sprzedaż, ponieważ pięć firm produkcyjnych odrzuciło ją, mówiąc, że nikt nie będzie chciał jej oglądać. Jednak organizacja Pathé zgodziła się go dystrybuować, a film Flaherty'ego zapoczątkował gatunek filmów dokumentalnych.
sam smith stout owsiany
Dziedzictwo Nanook Północy
Nanook Północy był krytycznym sukcesem, gdy trafił do kin. Dzięki pozytywnym wyróżnieniom krytyków był to również sukces kasowy. Jednak ze względu na jego dziedzictwo ludzie nadal dyskontują go ze względu na brak autentyczności. Prawdziwe imię głównego bohatera nie brzmiało Nanook, tylko Allakariallak. Tak naprawdę nie był żonaty z kobietą grającą jego żonę, ale zamiast tego była żona Flaherty'ego w roli. Nanook również normalnie używał broni do polowania, ale Flaherty upierał się, że użył włóczni, która lepiej pasowałaby do opowiadanej przez niego historii.
Niezależnie od tego, to ustawione inni dokumentaliści z zamiarem replikacji Nanook Północy sukces. Flaherty wykonane Ocean cztery lata później, ale była to porażka kasowa. W 1926 Léon Porter wypuścił francuski film Czarny rejs , która nastąpiła po podróży samochodem z północnego na południowe krańce Afryki. Tak jak Nanook, był to kolejny odkrywca jako film dokumentalny, ale w latach 30. te filmy wyszły z mody.
Podczas gdy Nanook Północy nie jest prawdziwym dokumentem, jakim znają ich dzisiaj fani, nadal był instrumentem w tworzeniu filmu przez dokumentalisty. Chociaż oczekuje się, że będzie wierny życiu, i Nanook nie było, dzisiejsze filmy wciąż tworzą sytuacje i decydują, co zostawić, a co wyciąć. Ludzie widzą to, co reżyserzy chcą, aby zobaczyli i otrzymali lekcję, jaką zaplanowali sobie filmowcy. To właśnie zrobił Robert Flaherty Nanook Północy , i to jest lekcja, którą twórcy wciąż czerpią z jego filmu 100 lat później.
