Dziwaczny symulator życia Życie Tomodachiego był wielkim hitem, gdy został wydany w 2013 roku, choć nie obyło się bez poważnych kontrowersji. Życie Tomodachiego pozwalało graczom oglądać wirtualne życie swoich Miis, gdy zawierali przyjaźnie z niektórymi Miis, uczestniczyli w różnych zajęciach, zajmowali się dramatami, a nawet brali ślub. Ta ostatnia część jest miejscem, w którym pojawiły się kontrowersje, ponieważ Miis in Życie Tomodachiego nie mógł poślubić ani zakochać się w Miis tej samej płci.
Pomimo tego, że był sprzedawany jako symulator życia, w którym bohaterami byli Miis prawdziwych ludzi, brak związków tej samej płci izolował mnóstwo ludzi i podkreślał niespokojną historię Nintendo z integracją. Fani wezwali do zmiany firmy i ku zaskoczeniu niektórych, Nintendo odpowiedziało. Przeprosili za brak związków jednopłciowych i obiecali skupić się na integracji z Tomodachi przyszłe części serii i ich przyszłe gry w ogóle. Pytanie brzmi, czy Nintendo rzeczywiście dotrzymało tej obietnicy?
Pierwszą rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, jest to, że w chwili pisania tego tekstu nie było innej Tomodachi gra, która zawierała jakikolwiek romans. Najbliższą rzeczą było Mitopia , gra RPG zawierająca elementy z from Tomodachi seria. Mitopia nie obejmowało zdolności Miisa do zakochania się, więc ta część zobowiązania Nintendo nie została jeszcze zauważona.
Było kilka przypadków, w których Nintendo posuwało się naprzód z włączeniem LGBTQ + w swoich grach do przyszłych tytułów. Jednym z najbardziej godnych uwagi jest Przejście dla zwierząt: nowe horyzonty , co usunęło opcje płci męskiej i żeńskiej w serii. Gracz ma swobodę prezentowania swojej postaci w grze w dowolny sposób, bez żadnych ograniczeń związanych z płcią. Istnieją również linie dialogowe, które sugerują, że NPC C.J i Flick mogą być pierwszą parą tej samej płci w grze opracowanej przez Nintendo.
To dość znacząca zmiana we właściwym kierunku, którą z pewnością chwalili członkowie społeczności LGBTQ+. Nintendo podeszło też znacznie łagodniej do tytułów, które pojawiają się w ich sklepach i systemach internetowych. Kilka gier zawierających motywy i postacie LGBTQ+, takie jak Dream Daddy: symulator randkowania z tatą , zostały dopuszczone na Switchu bez cenzury ze strony Nintendo.
Może to jednak wiązać się bardziej z brakiem działania niż z aktywną zmianą. Wiele studiów gier aktywnie stara się opowiedzieć więcej historii LGBTQ+, czego dowodzą nominowani do 32. edycji GLAAD Media Awards za najlepszą grę wideo. Gry takie jak Bugsnax, Ostatni z nas, część II, i Hades wszystkie są wyróżniane za przedstawienie postaci i historii LGTBQ+.
Jednak wydaje się, że Nintendo nie zawierało postaci lub fabuły LGBTQ + w żadnej grze, którą opracowali wewnętrznie. Gry, które publikują, takie jak Emblemat ognia , zawierają postacie LGBTQ+, ale nigdy w sytuacji, w której ich tożsamość jest ważna dla gry lub ich historii. Może to wynikać z tego, że nie mieli szansy na rzeczywiste włączenie, choć z pewnością pomogłoby to firmie dotrzymać obietnicy z 2013 roku.
Emblemat ognia to z pewnością seria warto wspomnieć, jeśli chodzi o postacie LGBTQ+. Postacie graczy, takie jak Byleth i Corrin, konsekwentnie dają opcje relacji tej samej płci w ostatnich grach. Emblemat ognia: trzy domy zawierał kilka przełomowych opcji relacji osób tej samej płci, które były znacznie bardziej romantyczne niż poprzednie gry. Ważne znaki LGBTQ+ w Trzy domy są Linhardt, Dorothea, a nawet Lady Rhea.
Obietnica Nintendo, aby bardziej skupić się na integracji, spowodowała kilka znaczących zmian, takich jak płeć w Przejście dla zwierząt . Emblemat ognia: trzy domy znacznie poprawiły również sposób obsługi reprezentacji LGBTQ+ w serialu. Choć wydają się to niewielkie zmiany, z pewnością są oznaką postępu firmy. Jeśli kiedykolwiek będzie kontynuacja Życie Tomodachiego , być może w pełni dostosują się do zmian, które obiecali w 2013 roku.
